Naar Dorcas.nl
Dorcas winkelBergambacht

Help Dorcas Helpen

Word donateur Word donateur
Kom in actie voor de allerarmsten! Doneer online of bel 0228 59 59 00

Zes intensieve dagen in Oekraïne

Verslag van onze Oekraïne reis van 21/10 t/m 26/10/2011

door: Adri en Ger

Dorcas! Wie is Dorcas? Dit kan ik u even voorlezen, dit staat in Handelingen 9 vers 36 t/m 43. Nu weet u wie Dorcas is, en haar naam leeft voort tot op heden, 2012, in allerlei hoedanigheden. Momenteel zijn er 13 Dorcas winkels en echte kringloopwinkels. De mensen brengen stoelen, tafels, bankstellen, wasmachines, centrifuges, van alles en nog wat. Radio’s, lampen en ga zo maar door. Al deze spullen worden weer verkocht, en met die opbrengst uit al die winkels, met giften en donateurs is het  mogelijk om de allerarmsten van de noodzakelijkste goederen, medicijnen en kleding te voorzien.

Dorcas werkt voor de allerarmsten zoals in de Oekraïne, Moldavië en veel landen in die omgeving. Ook in delen van Afrika, waar de nood nog groter is. Enfin, wij kregen van Dorcas bestuur een brief of wij zin hadden om op eigen kosten naar Oekraïne te gaan, een werkbezoek van zes intensieve dagen. Nadat we samen overlegd hadden -Adri en mijn persoontje- hebben we gezegd: Ja, we gaan. En zo regelden we onze paspoorten en alles wat er nog meer bij komt kijken.

De dag naderde van vertrek op 21 oktober, dus op naar het vliegveld in Eindhoven waar we 8:30 vertrokken en 10:30 waren we in Boedapest, waar we met ons gezelschap van 15 personen naar de Oekraïne met 2 busjes vertrokken. Ons gasthuis was keurig netjes schoon en goede slaapkamers met douche en toilet, ook het eten was ruimschoots.

Wij wilden nu zien wat Dorcas daar gepresteerd had, want dat was ons doel. Wij hebben bezoeken gebracht bij de oma’s die via de kerk in samenwerking met Dorcas iedere maand steun ontvangen, in de vorm van medicijnen, of een kapot kooktoestel of rollator, allemaal dingen waar de mensen geen geld voor hebben. De gepensioneerde mensen ontvangen 80 euro per maand, dus dat is zeer weinig.

Vervolgens zijn we in een kindertehuis geweest, allemaal gehandicapt, geestelijk of lichamelijk. Ook dit huis ontvangt steun van Dorcas, en dat gaat allemaal via de kerk diaconie. Mooie stoeltjes, bankjes of bedden.

Ons volgende project van Dorcas was een dagverblijf voor de mensen van wat hogere leeftijd, 70 , 75 of 80 jaar. Het is een mooi gebouw, goed in de verf, alles dik in orde, mooie keuken, geen afwasmachine, dat is weer te duur. Wij werden zelfs toegezongen. Dat ging op geestdriftige wijze, heel leuk en spontaan, ze bleven zingen. Er was een Nederlandse sponsor, die heeft zelfs een nieuwe auto ter beschikking gesteld, dat is helemaal geweldig. ‘s Zondags zijn we naar een kerkje geweest zo’n 20 km verderop, waar we de dienst bijgewoond hebben. De bezetting was ongeveer 20 vrouwen en wat kinderen, en een jongen van ± 11 jaar zorgde voor muzikale begeleiding.

En zo gingen we verder kijken naar de hulp die Dorcas verstrekt in financiële zin, maar ook verder in de hulp om een tuinbedrijf te helpen om een kas te plaatsen voor de tomatenkweek. Deze man was heel dankbaar en blij met de hulp van Dorcas.

Zo hadden we nog zo’n werkbezoek, maar dan een komkommerkwekerij. Ook dit bedrijf liep gelukkig goed dankzij ondersteuning, ook de verwarmingsinstallaties. Alles wordt gestookt met hout, er is geen gastoevoer.

In gedachten rijden we verder, ja hobbelen we verder, gaten in de wegen, er wordt eigenlijk niets aan onderhoud gedaan. Ook de huizen in de dorpen: vies, verveloos, geen rioolleidingen. In het dorp zag ik dat er een greppel langs de huizen lag, en daarin het afvalwater of andere afvalstoffen. Alles erg onhygiënisch. Je moet het allemaal zelf zien, anders geloof je het niet.

Zo gingen we nog naar een kinderinternaat in een oude school. Deze kinderen worden hier opgevangen uit zeer armoedige gezinnen. Ze volgen hier de lessen, ze ontvangen eten, kleding, schoeisel. Ongeveer 160 kinderen, daar wordt hier voor gezorgd. Dit hele gebeuren wordt door Dorcas al zeven jaar ondersteund.

Verder kregen we hier een rondleiding, nette lokalen, keuken en slaapvertrekken. Het zag er allemaal verzorgd uit. Op geld hoeven ze niet zo erg te rekenen, de overheid geeft hier  €1,50 per kind, dus dat is geen erg vette hap.

Ook het volgende bezoek was een tehuis voor gehandicapte kinderen. Hier konden we zien waar de kinderen mee bezig waren: met gitaar of fluit en andere muziekinstrumenten, een ieder naar zijn eigen gevoel. We kregen nog een rondleiding langs de lokalen waar de kinderen tekenen, of schilderen, puzzelen, fitness apparaten, veel spullen uit Nederland, leuk als je dat ziet. Mooie schoolbankjes en stoeltjes. En zo werkt Dorcas met veel spullen uit Nederland, wat hier zeer welkom is.

Dorcas werkt en steunt zo in de allerarmste gebieden, niet alleen in Oekraïne. Ook in Moldavië, Roemenië, zelfs in delen van Afrika waar het nog rampzaliger is in de steden en op het platteland. U houdt het niet voor mogelijk, je moet het zelf gezien hebben anders geloof je het niet.

We zijn in 2 zigeunerkampen geweest, als je daar komt dan zeg je bij jezelf: hoe is het mogelijk dat die mensen hier kunnen leven? Dit waren geen huisjes, maar krotten, hokken. Totaal geen warmte voor de koude winters. Waterpomp voor veertig gezinnen. Kleine kinderen,  je ziet ze, goor, slechte kleding, oude kapotte schoenen.. Nee, het is heel bar wat je dan ziet. Hoe kan je zo leven. Geen toiletten, geen douches, een vuilnishoop ergens in het kamp. Maar wij hadden 40 voedselpakketten bij ons om hier rond te delen, we hoefden ze zelf niet eens uit de auto te laden, de kinderen, vaders liepen overal mee om een ieder hier mee te verrassen.

Na dit bezoek gingen we nog even langs de markt. Als dan de markt afgelopen is lopen de zigeuners nog eens langs om te kijken of er voor hun nog iets ligt. Een bloemkool of wortels, iets wat weggegooid wordt. En als je dan zo om je heen kijkt, oude auto’s, een autobus van 60 jaar oud, het is allemaal oud. Ook de bus waarmee wij langs de Dorcas projecten reden. Deze was ook 60 of 70 jaar oud, en de wegen verschrikkelijk slecht. Nee, ‘t is bar en boos.

De zesde dag naderde, ‘s morgens 8 uur in twee goede persoonsbusjes, zo gingen we weer met alle 15 personen richting de grens, maar o wee: ±2 uur wachten aan de grens van Oekraïne om het land uit te komen.

Ook de volgende grens wacht er een scherpe controle. Alle tassen open, alle passen weer ingenomen voor controle. Enfin, na totaal 5 ½ uur reden we door Hongarije richting vliegveld Boedapest, want ons toestel zou om 5 uur vertrekken naar Eindhoven. En onze chauffeur maar op hoge snelheid rijden om op tijd 2 uur van tevoren er zijn.

Wij kwamen tegen 4 uur aan, wat een gejakker met die busjes. Zo komen we in de vetrekhal, en wat zien we op het bord: wegens vertraging vertrekt uw toestel om 19 uur.. Daarvoor hadden wij ons zo gehaast.

Enfin, ook de grenscontrole op het vliegveld was zeer scherp: schoenen uit, jassen uit, koffers open, je werd gecontroleerd tot en met. Tot onze schrik zien we op het bord in de vertrekhal nogmaals een grote vertraging: uw toestel gaat wegens vertraging 20:30 naar Eindhoven. Wij balen, ja, dat was echt niet leuk. Maar omdat we zo’n vertraging hadden kregen we van de vliegtuigmaatschappij voor iedere passagier een consumptiebon van 8 euro om koffie of soep te nuttigen.

Uiteindelijk gingen we 20:40 de lucht in en 22:30 landen we gelukkig veilig op het vliegveld Eindhoven, waar na afscheid van elkaar te hebben genomen, wij opgehaald werden door onze schoonzoon. En na een rit in het nachtelijk duister, konden wij onze deur om 24 uur ontsluiten. Het was een reisje van ‘s morgens 8 uur tot ‘s avonds 12 uur. Nou, dan weet u wel hoe dat aanvoelt.

Maar wij waren dankbaar en blij dat we weer thuis waren, na geconfronteerd te zijn met alles wat je daar hebt gezien, en je kijkt weer rond in je eigen situatie. Wij stappen ‘s morgens uit bed, meestal in de verwarmde kamer, lekker ontbijtje misschien met eitje, kaas of jam, je pakt maar wat. 10 uur lekker op de bank bakkie genieten, even naar de super melk, yoghurt, bloemkool of bieten, het is er allemaal. Krijg je iets ernstigs, bel 112 en de dokter is er al gauw. Is je evenwicht of iets anders niet in orde, de rollator wordt aangeschaft, of nog mooier en weer nog sneller de brommobiel. Is je huis met trap niet meer zo makkelijk dan zijn er mogelijkheden om zelfs op doktersadvies te verhuizen. Al met al, we kunnen bijna alles. Alles het tegenovergestelde met de allerarmsten.

Dan is het gelukkig dat Dorcas er is, en voor de allerarmsten zorgt. Als u denkt ik heb spullen te over: bel Dorcas. Of uw financiën zijn misschien ruim: stort uw gift of de collecte voor de allerarmsten.

Nu stop ik er echt mee. Hartelijk dank voor uw luisterend oor, maar Dorcas zorgt voor de allerarmsten. Dank u.

 

nieuws archief

Rekeningnummer NL04 RABO 0106 2500 00 | KvK-nummer 41236410 | Disclaimer